جعفر شهرى باف
74
طهران قديم ( فارسى )
صورت عقدكنان تا پيش از رواج ميز و صندلى كه با دستور ميز و صندلى به قهوهخانهها و چلوىها صورت گرفت ترتيب پذيرائى عقدخانهها و عروسى خانهها و مهمانيهاى بزرگ چنين بود كه حياط را « اگر مهمانى در حياط بود » كيپ تا كيپ « 25 » فرش كرده اطراف آن را تشكچه يا پتو ، كه از درازا تا شده باشد گسترده ، روى آنها را رويهء سفيد يك دست كشيده ، براى هر نفر يك پشتى يا مخده ، يا بالش گذارده ، مهمانان را تعارف به روى پتوها ميكردند و ميوه و شيرينى را توى بشقابها نهاده روى زمين جلوشان قطار ميكردند . زينت حياط هم شامل طاقنمابندى مثل تكيهها از جار و چلچراغ و گل و گلدان و غيره و قاليچهكوبى و پردهكوبى و عكس و شمايل و تصوير ، و اما روشنائى مجلس شمعهاى نيم ذرعى كه در شمعدانهاى مسى تهپهن پايه كوتاه بگذارند تا شمعهاى قدى به قامت و زيادتر آدم و به ضخامت دو پنجهء دست كه بهم جفت كنند و زيادتر با فتيلههاى به كلفتى انگشت بود كه روشن ميگرديد و چلچراغهائى كه به زنجير و طناب بالاى حياط از اين پشت بام به آن پشت بام كشيده شده بود آويزان ميكردند و چند شاخه ، چلچراغهاى پايهدار كه چهار گوشهى حوض و زواياى حياط ميگذاشتند و در فاصلهء آنها پايه بلندهاى گردسوز و لنتر كه روشن ميكردند . صورتى كه همان زينت و آذينبندىاش اندرون را به شعف آورده حلاوت عروسى خانه را به كام مىرساند و براى داماد طاقنمائى عليحده ، با لاله ديواركوبهاى نورافشان و زينتآلاتى به مراتب جالبتر و گلدانهاى نارنج و پرتقال و چلچراغهاى الوان كه با آنها دو طرفش ديوار كشيده با ساقدوشهايش بالاى تخت تكيه به مخده مينشست و منقل بزرگ اسفندى كه در دو سه قدمى جلوش قرار گرفته هردم مشتى اسفند و بخورات مطبوع در آن ريخته صداى چرقا
--> ( 25 ) . جفتاجفت .